امنیت شغلی

صادقانه باید بگم که اینجا به هیچ عنوان امنیت شغلی وجود نداره، فرقی هم نمیکنه چه شغلی داشته باشین، حتا اگر مدیر هم باشین هر وقت شرکتی که توش کار میکنین احساس کنه که از نظر مالی توان لازمو نداره به راحتی lay off میکنه، تنها خوبیش اینه که اگه بیشتر از شش ماه کار کرده باشین بهتون حقوق بیکاری تعلق میگیره و در کنارش میتونین یه کار پاره وقت هم داشته باشین.

خوب این مشکلیه که توی ایران وجود نداره و وقتی سر کار میرین معمولن تا وقتی خودتون بخواین همونجا موندگارین. این باعث میشه اولش وقتی میاین کانادا و برای بار اول عذرتونو میخوان یه کم شوکه بشین ولی کم کم به روند اینجا عادت میکنین، مثل خود کانادایی ها.

اینجا دولت اینقدر مردم و حمایت مالی میکنه که شما هیچ وقت توی زندگی روزمره با مشکلی مواجه نمیشین. ساپورت های دولت علاوه بر حقوق بیکاری یا EI و حقوق بچه های زیر هجده سال، شامل تسهیلات ورزشی رایگان هم میشه، چون ورزش جزءی از زندگی کاناداییهاست.

در ادامه ی مبحث شغل و امنیت شغلی باید بگم که در حال حاضر به تاریخ امروز که پانزده ژانویه ی دوهزار و شانزده است استان آلبرتا همچنان دارای روند نزولی در استخدام است به خصوص در شرکت های مرتبط با نفت و گاز.چند روز پیش استادمون توی کالج می گفت سال های 2008 و 2009 به نام بومینگ معروف بوده و هر کس برای کار اپلای میکرده در عرض یک هفته کار پیدا می کرده ولی متاسفانه با پایین آمدن شدید قیمت نفت اوضاع کاملن دگرگون شده.

به هر حال دولت جدید قول داده اوضاع رو تغییر بده و ما هم امیدواریم.